Diagnoza psychologiczna, a życie codzienne

Diagnoza psychologiczna

Diagnozy poszczególnych przypadków, ile – przede wszystkim – doprowadzenie do zrozumienia przez pacjentów istoty i mechanizmów powstawania własnych problemów. Dążenie do uzyskania „wglądu” połączone jest z uczeniem się rozwiązywania trudnych sytuacji, i nabywaniem umiejętności kontrolowania emocji w warunkach stresów i napięć bez konieczności uciekania się do pomocy środków odurzających. Uczestnicy seansów psychoterapeutycznych nie są zatem jedynie przedmiotem oddziaływań, jak ma to miejsce w medycznych modelach kuracji. Dostarczając informacji o swoich przeżyciach, próbując ‚ na lażąeo korygować swoje zachowanie, stają się członkami zespołu terapeutycznego. W przeciwieństwie do innych metod kształtowania zachowań i postaw, unika się w tym przypadku oceniania reakcji pacjentów czy stosowania wobec nich rozmaitych kar i nagród. Podstawowym założeniem jest zapewnienie akceptującej, życzliwej atmosfery będącej swoistym wsparciem emocjonalnym.

Życie codzienne narkomanów

Rzadko uzyskiwanym przez narkomanów w życiu codziennym. Szczególne znaczenie przywiązuje się zwłaszcza do psychoterapii grupowej. Jedną z intencji stanowi dążenie do zobiektywizowania indywidualnych problemów, do uświadomienia, iż z podobnymi trudnościami spotykają się również koledzy z grupy, zrozumienia i zaakceptowana kłopotów innych, a także do dostrzeżenia możliwości rozwiązania problemów skłaniających do konsumpcji narkotyków. Podobną rolę odgrywa także psychoterapia rodzinna. Doprowadzenie do zrozumienia istoty sporów i nieporozumień występujących pomiędzy rodzicami a dziećmi (czy między małżonkami) przesądza często o zmianie negatywnych postaw wobec pacjentów ze strony najbliższego otoczenia, a niejednokrotnie prowadzi do usunięcia przyczyn narkomanii. Przedstawiana w literaturze przedmiotu’3 różnorodność interpretacji pojęcia psychoterapii – przejawiająca się zarówno wielością odmiennych założeń, jak i odrębnością poszczególnych metod – w połączeniu z różnorodnością problemów spotykanych w praktyce terapeutycznej uniemożliwia dokonanie wyboru najbardziej skutecznej formy oddziaływań,